เกรด C คือหูฟังสีขาวธรรมดา ทำรูปทรงให้เหมือนกับของแท้ แต่วัสดุกะหลั่วๆ ดูด้วยตาเปล่าก็ดูออกว่าเป็นของปลอม

เกรด B คือทำดีขึ้นมาหน่อย คนทั่วไปอาจดูไม่ออก ถ้าคนที่เคยใช้ไอพอดมาก่อนจะดูออก ยิ่งฟังเสียงก็จะรู้เลยว่าปลอม ดังทะแม่งๆ

เกรด A คือของปลอมที่เหมือนที่สุด วัสดุดีมาก เกือบเท่าของแท้เลย อันนี้คนใช้ไอพอดแท้ๆ ถ้าไม่สังเกตมากๆ ก็ดูไม่ออก หรือขนาดสังเกตบางคนก็ไม่รู้ว่าเป็นของปลอม เสียงถือว่าใช้ได้ แต่ถ้าฟังดีๆ จะรู้ว่าไม่ไช่ของแท้

บางเว็บจะโพสรูปจุดแตกต่างระหว่างของแท้และของปลอมให้ดูด้วย โดยเอาเกรด C มาเทียบให้ดูกับเกรด A คนซื้อก็เลยนึกว่าเป็นของจริง

ผมแนะนำวิธีดูของแท้ของปลอม มันมีข้อแตกต่างที่พอจะสังเกตได้คือ

• ดูตรงคำว่า China ตรงสาย ถ้าของแท้จะสีเทาอ่อนๆ (ดูกลืนๆ กับสีของสายหูฟัง) แต่ถ้าของปลอมจะเป็นสีเทาเข้มจนถึงดำ เห็นโดดเด่นเป็นสง่า ประมาณว่ากลัวชาวบ้านไม่เห็น)
• รอยต่อต่างๆ ของแท้จะเนียนกว่ามาก ของปลอมรอยต่อจะชัดเจนกว่า
• ตรงยางสีเทา ระหว่างหูฟังกับสาย ของแท้จะดูนิ่มกว่า ลองบีบดูก็ได้ จะบีบง่ายกว่า ส่วนของปลอมจะดูแข็งกว่า บีบลำบาก
• ตรงยางรอบหู ของแท้เป็นยางที่หลุดรุ่ยได้ คือใช้ไปนานๆ มันจะลอกหรือเป็นขุยได้ แต่ของปลอมนี่ดูมันแข็งๆ เหมือนพลาสติก เอาเล็บขูดก็ไม่ค่อยลอก ไม่เป็นขุย
• หรือถ้าไม่มีสายของแท้ให้เปรียบเีทียบ ให้ลองเอาสายพันนิ้วมือสี่ิให้เป็นวง แล้ววางกับพื้น ของแท้สายจะไม่เด้งหรือดีดเพราะว่าสายมันอ่อนและนิ่มกว่า ส่วนของปลอมมันจะเด้งออกมาเหมือนในรูป

ส่วนคุณภาพเสียงอย่างที่บอกแหละครับ เรียกได้ว่า “เกือบเหมือน” มือใหม่หรือคนที่ไม่ไช่สาวกไอพอดอาจมีสิทธิ์โดนหลอกได้ง่ายๆ

เพราะตอนนี้มีหูฟัง iPod ของปลอมเกรด A มาขายในเน็ตเยอะแยะ (ย้ำว่าเกรด A จริงๆ เพราะเหมือนแทบทุกอย่าง)  ถ้าขายสัก 300-400ให้สงสัยไว้ก่อนเลยว่าน่าจะเป็นของปลอม (ของแท้แบบไม่มีกล่อง หรือที่เรียกว่าหูฟังอะไหล่ ตามศูนย์จะขายอยู่ประมาณ 400-800 แล้วแต่ประเทศ แต่ถ้ามีกล่องก็ 1000 up)

1. หาแรงกระตุ้นหรือแรงบันดาลใจในการฝึก เช่น อยากเก่งเพราะจะได้งานดีๆ อยากไปเที่ยวเมืองนอกแบบสบายใจ อยากเรียนต่อเมืองนอก อยากมีแฟนเป็นคนต่างชาติ อยากโก้เก๋ ดูดีมีการศึกษา อยากให้แฟนภูมิใจ ฯลฯ หรือจะ หา idol ที่พูดภาษาอังกฤษเก่งๆ เพื่อเป็น “ต้นแบบ” ให้เรา อย่างผมชอบสไตล์การพูดของวุ้ดดี้ ดีเจ PK มากๆ เป็นการสร้าง inspiration ในการเรียนภาษาขั้นพื้นฐานเลยครับ (มีบางคนบอกว่า อยากพูดภาษาอังกฤษเก่งเหมือนนายกอภิสิทธิ์ ก็ลองดูนะครับไม่ว่ากัน)

2. เปลี่ยนสิ่งรอบกายให้เป็นภาษาอังกฤษให้หมด เช่น เปลี่ยนเมนูให้เป็นภาษาอังกฤษ ไม่ไช่เมนูอาหารนะ แต่เป็นเมนูในมือถือ เมนูทีวี เมนูคอมพิวเตอร์ ฯลฯ เมนูอะไรก็ตามที่มีทั้งไทยทั้งอังกฤษ เลิกใช้ภาษาไทยไปเลยครับ ผมเชื่อว่าใช้ไปสักพักคุณจะรู้คำศัพท์ที่คุณเจอเลยแหละ

3. ถ้ามันไม่ลำบากมากก็ทำสิ่งเหล่านี้ให้เป็นภาษาอังกฤษซะ เช่น ส่ง sms, เขียน note, ส่งอีเมล์, เมมเบอร์ในมือถือ, ทักทายกัน คำศัพท์ต่างๆ มันจะเข้าสมองโดยที่เราไม่รู้ตัวเลย คราวหน้าเวลาจะใช้แทบไม่ต้องคิดคำศัพท์เลย เดี๋ยวมันจะออกมาเอง

4. ฟังเพลงฝรั่งบ้าง ต้องหัดร้องตามด้วยนะ มีเทคนิคคือ พยายามร้องตามแบบมั่วๆ ไปไม่ต้องสนใจว่ามันออกเสียงคำว่าอะไรกันแน่ ได้ยินยังไงก็พยายามออกไปอย่างงั้นแหละ พอฝึกจนร้องได้เหมือนแล้ว ก็ค่อยไปดูเนื้อร้องครับ แล้วพยายามสังเกตดูว่าคำไหนเค้าออกเสียงยังไง คำไหนที่เค้าออกเสียงไม่เหมือนกับที่เราคิด ลองฟังหลายๆ เพลง หลายๆ แนว ฟังเยอะๆ ไว้ครับ โดยเฉพาะเพลงช้า มันจะทำให้เรามีทักษะการออกเสียง linking เช่น hold on, and I เป็นต้น นอกจากนั้นยังทำให้เรารู้วิธีออกเสียงที่ถูกต้องของคำด้วย เช่นคำว่า time, smile, with เป็นต้น

5. ดูหนัง soundtrack เลิกเลยครับดูพากษ์ไทย นอกจากจะไม่ได้เรียนรู้อะไรแล้วยังไม่ได้อรรถรสอีกด้วย แนะนำให้ซื้อ dvd นะครับ เพราะมันจะให้เลือกภาษา เลือกปิดหรือเปิด subtitle ได้ การดูหนังบ่อยๆ จะทำให้เราซึมซับภาษาและสำเนียง ช่วยในเรื่องการฟัง มันจะทำให้เราชิน ถ้าได้ยินบ่อยๆ ก็แทบจะไม่ต้องแปลเลยครับ หนังแต่ละเรื่องมันก็พูดคำหรือประโยคซ้ำๆ กันครับ เช่น Are you OK? I gotta go, shutta fuck up, you’re kidding me?, leave me alone เป็นต้น ลองออกเสียงตามด้วยนะครับ สังเกตนะครับ ฝรั่งไม่ค่อยใช้คำว่า yes, no , ok แบบตรงๆ บ่อยเท่าไหร่ เวลาพูดจริงๆ เค้าใช้คำอื่นแทน เช่น all right, whatever, fine, sure, great เป็นต้น

6. อย่ายึดติด จาก ข้อข้างบนที่บอกไป อยากให้จำไว้เสมอเลยครับ เค้าออกเสียงยังไง ตั้งใจฟังให้ดี แล้วออกเสียงตามนั้น อย่าไปยึดติดกับคำที่เราเคยเรียนมา หรือคิดว่าสะกดแบบนี้น่าจะออกเสียงแบบนี้ เช่น หนังเรื่อง Horton ภาษาไทยมันเขียนว่า ฮอตั้น ลองเปิดดูในหนังนะครับ ฝรั่งออกเสียงว่า ฮออึ่น

7. ช่างสังเกต เวลาไปไหนมา ไหน เจอคำศัพท์ใหม่ๆ ก็ลองจำแล้วหาความหมายดูนะครับ ตามป้าย ตามบิลบอร์ด ตามหนังสือพิมพ์ ตามเสื้อผ้า ตามห้าง เช่นเวลาไปกินชาบูชิ ลองสังเกตเมนูที่เป็นภาษาอังกฤษดูบ้าง อย่าดูแต่ภาษาไทย ดูว่าเต้าหู้ ปลาหมึก ผักชี ฯลฯ เค้าใช้คำว่าอะไร นอกจากนั้นสังเกตประโยคภาษาอังกฤษที่เคยเห็นเคยได้ยินด้วย พยายามหาคำตอบว่าทำไมมันถึงเขียนหรือพูดแบบนั้น

8. ช่างสงสัย เจอ ศัพท์ใหม่ๆ คำใหม่ๆ หรือคำคนพูดบ่อยๆ ก็จำแล้วรีบกลับมาเปิดดิกหรือถามผู้รู้เลยครับ อย่าให้ค้างคาใจ แถมคำที่เค้าพูดกันบ่อยๆ ถ้าเราไม่รู้นี่เดี๋ยวเค้าหาว่าเชย

9. อย่าอาย โดย ส่วนตัวเวลาผมพูดภาษาอังกฤษกับคนไทยจะไม่ค่อยมั่นใจเหมือนพูดกับฝรั่งครับ เพราะมักจะรู้สึกว่าคนไทยรู้ว่าเราแปลมาจากประโยคไทยๆ (เค้าต้องหัวเราะเราแน่เลย) แต่กับฝรั่งเค้าไม่รู้ว่าเราพูดผิด เลยมั่นใจมากกว่า ไม่ต้องกลัวนะครับ ฝรั่งเค้าพยายามจะเข้าใจในสิ่งที่เราพูดอยู่แล้ว

10. ฝึกพูดบ่อยๆ เมื่อ มีโอกาส อั้นนี้เป็นปัญหาสำคัญสำหรับหลายคนเลยครับ บางคนรู้ grammar อย่างดี ถ้าให้เขียนสิ่งที่จะพูดไม่มีปัญหา แต่ถ้าให้พูดออกมา กลับทำไม่ได้ คิดไม่ออก เอ๋อแดก ไม่ต้องกลัวว่าจะพูดผิด พูดไปเลย เอาให้ชินไว้ก่อน มันจะทำให้เรามี “ประโยคอัตโนมัติ” ครับ คือพูดออกมาเองโดยที่ไม่ต้องคิดเลย

11. ดัดจริตบ้าง อันนี้แล้วแต่บุญแต่กรรมล่ะครับ แต่ละคนคงทำได้มากได้น้อยไม่เท่ากัน อิอิ ไอ้ที่บอกว่าให้ดัดจริตเนี่ย ไม่ต้องเวอร์นะครับ แค่ต้องการให้ออกเสียงให้เหมือนฝรั่งมากที่สุด จะทำให้ฝรั่งเข้าใจที่เราพูดมากขึ้นครับ เชื่อว่าหลายคนคงเคยเจอปัญหาหงุดหงิดเวลาต้องพูดภาษาอังกฤษกับคนอินเดีย ญี่ปุ่น หรืออื่นๆ ที่แหมมม ใส่สำเนียงตัวเองลงไปซะชัดเจน พูดคำๆ เดียว งงไปหลายวันว่ามันพูดคำว่าอะไรกันแน่

12. ฝึกฝนๆๆๆๆ ข้อ ที่ผ่านๆ มาเป็นเพียงแค่พื้นฐานครับ แต่ถ้าจะเอาแบบเข้มข้น ต้อง “หมกมุ่น” กับภาษาอังกฤษให้มากๆ เช่น หาหนังสือภาษาอังกฤษมาอ่าน ไปเรียนเพิ่มเติม ระลึกไว้เสมอครับว่า ถ้าเราไม่ได้ใช้ทุกวันเราไม่มีทางที่ภาษาเราจะพัฒนาได้ ฉะนั้นใช้ภาษาอังกฤษให้เป็นส่วนนึงของชีวิตประจำวันเลยครับ จะฝึกตัวเองด้วยวิธีไหนก็ตามสะดวกครับ บางคนก็เลือกจดคำศัพท์ใหม่ทุกวัน คุยกับหัวหน้าฝรั่งทุกวัน ฯลฯ

ขอให้ทุกคนโชคดีในการฝึกฝนภาษาอังกฤษของตัวเองนะครับ

หลังจากหาวิธีแกมาตั้งนาน ในที่สุดก็แก้ได้ซักที สำหรับเครื่องใครที่เคยเจออาการเดียวกันนี้ คือ boot เครื่องขึ้นมาแล้วเจอ popup แจ้ง error แบบนี้ มีข้อความตามนี้

Data Execution Prevention – Microsoft Windows

To help protect your computer, Windows has closed this program.

Name: Windows Explorer
Publisher: Microsoft Corporation

Close Message

พอคลิกปุ่ม Close Message ไป ทุกอย่างก็จะรวนทันที เวลาเล่นเน็ตจะช้ามากๆ ตรง status bar ด้านล่างจะขึ้น Looking for….. แล้วค่อยเป็นเป็น Connecting….  กว่าจะโหลดหน้าเว็บได้ ช้ามาก บางทีเข้า msn ก็ไม่ได้ ช้าไปหมด

หาวิธีแก้ตั้งนาน search ดูก็มีคนแนะนำให้ลงโปรแกรมต่างๆ นานา ทั้ง ZoneAlarm และื่ือื่นๆ ก็ไม่หาย สุดท้ายไปเจอกระทู้ใน beartai แนะนำวิธีแก้ให้ปิด Service VMWare ซะ ปรากฏว่า restart แล้วหายแฮะ แต่ไม่รู้จะกลับมาอีกมั๊ยนะ ขอให้อย่ามาเลย เพราะ ghost ไปหลายรอบแล้ว แทบทุกวัน เพราะไม่รู้จะแก้ยังไง เครื่องเพื่อนก็เป็น นึกว่าเป็นเพราะแผ่น windows ซะอีก ดีใจอย่างแรง จะได้ทำงานอย่างสบายใจซะที เสียเวลากะไอ้ตัวนี้มานานแล้ววว

วิธีปิด service VMware ให้ไปที่ Start >> Run…
แล้วพิมพ์ services.msc (หรือเปิด service ที่รันอยู่มานั่นแหละ)
หา service ที่ชื่อ VMware ดับเบิลคลิกโลด แล้ว DISABLE มันซะ
เสร็จแล้วลอง restart ดู ถ้าหายก็…โชคดีไป ถ้าไม่หายก็…ตัวใครตัวมัน ง่ะ

#xabout-right div a img {display:none;}

ไม่รู้ว่า hi5 มันจะขยันหาวิธีแสดง banner อะไรนักหนา พอรู้ว่าคนหาวิธีลบได้ มันก็หาวิธีแทรกแบบใหม่ ตรูละกลุ้มใจกะมันเจงๆ

ใส่ภายใน

on releaes() {
### ใส่ code ตรงนี้ ###
}

Action Script 2.0

var jscommand:String = “window.open(‘http://www.google.com’,'win’,'height=400, width=400,toolbar=no,scrollbars=yes’);”; getURL(“javascript:” + jscommand + ” void(0);”);

Action Script 3.0

var jscommand:String = “window.open(‘http://www.google.com’,'win’,'height=400, width=400,toolbar=no,scrollbars=yes’);”; var url:URLRequest = new URLRequest(“javascript:” + jscommand + ” void(0);”); navigateToURL(url, “_self”);

หลักสูตรปริญญาโทเทคโนโลยีสารสนเทศทางธุรกิจ แบ่งย่อยออกเป็นสามสาขานะครับ

• Accounting Information System : AIS ระบบสารสนเทศทางการบัญชี
• Management Information System : MIS ระบบสารสนเทศทางการจัดการ
• Statistic Information System : SIT ระบบสารสนเทศทางสถิติ

อย่างที่บอกไปแหละครับ เรียนไอทีผสมบริหารธุรกิจ ถ้าดูจากรายวิชาที่เรียน เทอมแรกๆ จะเรียนวิชาที่เป็นไอทีซะมากกว่า (เช่น IT, วิเคราะห์ระบบ, ออกแบบระบบ, Database, MIS เป็นต้น) เทอมหลังๆ จะเป็นวิชาบริหาร (Marketing, บัญชี, Finance เป็นต้น) บวกกับวิชาเฉพาะของแต่ละสาขา  ทั้งสามสาขา จะมีวิชาที่เรียนด้วยกันทุกเทอม เทอมแรกเรียนด้วยกันทุกวิชา เทอมต่อมาเหลือสอง เทอมต่อมาก็แล้วแต่จะเลือก ส่วนใครจะเลือกเรียนสาขาอะไร AIS, MIS, SIT ก็แล้วแต่ความถนัดของแต่ละคน โดยปกติจำนวนเด็ก MIS จะเยอะสุด แต่ทั้งหมดนี้สอบเข้ามาด้วยวิธีการเดียวกันทั้งหมด เพียงแค่จะแบ่งสัดส่วนจำนวนที่รับในแต่ละสาขาไว้ตายตัวไปเลย

หลักสูตรนี้มีทั้งภาคปกติ และภาคค่ำ (เค้าเรียกกันหรูๆ ว่า IT Executive) มาดูความแตกต่างกัน

• ภาคปกติจะเรียนเหมือนเด็ก ป.ตรี คือเรียนวันธรรมดา จันทร์-ศุกร์ แต่อาจจะไม่ได้มีเรียนทุกวัน แล้วแต่ตารางเรียน บางเทอมก็เรียนแค่สองวันก็มี ส่วนภาค exec เรียนตอนเย็น 6 โมงถึง 3 ทุ่ม จันทร์-ศุกร์ แล้วก็เสาร์ทั้งวัน วันอาทิตย์ว่าง
• ภาคปกติค่าเทอมประมาณสองหมื่น (รู้สึกจะขึ้นทุกสองปี ล่าสุดเนี่ย 21,000 มั๊ง) ส่วนภาค exec ค่าเทอมเท่ากัน แต่มีค่าธรรมเนียมอีก 45,000 ฉะนั้นรวมแล้วก็ประมาณ 65,000+ ต่อเทอม แต่เสียแพงกว่าก็ต้องมีสิทธิพิเศษกว่า เช่น จะมีข้าวกล่องให้ทุกเย็น มีชากาแฟ ส่วน text ที่ใช้เรียนทั้งหมดก็มีให้ทุกวิชา รวมถึงเอกสารอื่นๆ ด้วย มีคน xerox ให้หมด สบายโครต (ภาคปกติต้องซื้อเอง เทอมนึงก็หมดไปหลายพันเหมือนกัน)
• กิจกรรม ภาคปกติมักจะโดนเกณฑ์ไปทำนั่นทำนี่ ช่วยงานหลักสูตร จัดงาน นิทรรศการ ฯลฯ อะไรก็ว่ากันไป เพราะว่ามีเวลา (หรือเห็นว่าว่างก็ไม่รู้) ส่วนภาค exec แค่เวลามาเรียนให้ทัน 6 โมงก็หนักหนาแล้ว อาจารย์ก็คงไม่ให้ทำอะไรซักเท่าไหร่ แต่อาจจะไ้้ด้ไปเปิดหูเปิดตาบ่อยกว่าภาคปกติมั๊ง…นะ

ใครจะเรียนภาคไหนก็ต้องดูกำลังทรัพย์และกำลังกายของตัวเอง ว่าจะไหวหรือเปล่า แต่ถ้าตัวผมเอง ย้อนเวลาได้คงเลือกเรียนภาค exec มากกว่า หนักหน่อย แต่ก็มีเงินใช้ 555 ออ…อีกอย่างภาค exec ต้องมีประสบการณ์ทำงาน 3 ปีอย่างน้อยเค้าถึงจะรับ รายละเอียดการรับสมัครหรืออื่นๆ ก็เข้าไปดูที่เว็บของหลักสูตรไอทีละกัน (เพราะไม่นานหลังจากนี้ จะมีการปรับหลักสูตรใหม่ อาจมีการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่)

แต่ถ้าเป็นเรื่องสอบเข้า ไม่ว่าจะภาคไหนหรือสาขาไหน ก็ต้องผ่านมาด้วยวิธีการเดียวกันทั้งหมด ตอนเข้ามานึกว่ายากแล้ว เรียนไปๆ ยิ่งยากกว่า ยากสุดๆ ก็ตอนจะจบเนี่ยแหละ ตามสถิติที่ผ่านมา คนที่จบสองปีได้ มีน้อยมาก อย่างมากก็ประมาณ 10% ที่เหลือก็จะจบ 2.5 ปี หรือ 3 ปีมั่ง เอาเป็นว่าก่อนจะสมัครมาเรียน ขอให้ศึกษาให้ดีว่านี่คือสิ่งที่เราอย่างเรียนจริงๆ หรือเปล่า เพราะถ้ามาผิดทาง ขอบอกว่าอาจจะเหนื่อยมากถึงมากที่สุด จนกระทั่งถึงตายได้ (เวอร์ไปปะ) โดยเฉพาะรุ่นหลังๆ มาเรียนปรับพื้นฐานยังไม่จบก็หายตัวไปแล้ว บางคนเรียนมาเป็นเทอมค่อยหายไปก็ยังมี บางคนบอกไม่ไช่แนว บางคนบอกยากเกินไป…ก็ว่ากันไป นานาิจิตตัง

เรื่องน่ารู้ก่อนเข้ามาเสี่ยง

• ต้องสอบ CU-TEP ให้ผ่านเกณฑ์ (ปกติกำหนดไว้ครึ่งนึง คือ 60/120) ถึงจะยื่นใบสมัครได้
• ต้องสอบ CU-BEST ให้ัได้เยอะที่สุด ถึงจะมีโอกาสมาก รู้สึกจะไม่มีเกณฑ์ขั้นต่ำ แต่ถ้าจะให้ดีไม่ควรต่ำกว่าครึ่ง 250/500
• ถ้าคุณสมบัติเบื้องต้นผ่าน ก็อาจจะมีรายชื่อโผล่ในประกาศผล ให้มาสอบ “พื้นฐานคอมพิวเตอร์” ต่อไป
• ถ้ามั่วเก่งจนสอบพื้นฐานคอมฯ ผ่าน ก็อาจจะมีสิทธิ์สอบสัมภาษณ์
• ถ้าหน้าตาดี อิอิ ไม่ไช่สิ ถ้าโหงวเฮ้งดี ก็คงผ่านสัมภาษณ์และมีสิทธิ์เรียนปรับพื้นฐาน
• ถ้ายังไม่ท้อก่อน จนเรียนปรับพื้นฐานจบ และสอบผ่านทุกวิชา ก็จะได้เ็ป็น “นิสิตไอทีจุฬา” เต็มตัว
• สำหรับคนเลือกทำ master project จะต้องยื่น proposal ให้ผ่าน แล้วก็เริ่มพัฒนาระบบได้
• พอพัฒนาระบบเสร็จ ก็สอบ project ถ้าผ่านแล้ว ก็มีสิทธิ์ลุ้นว่าจะจบแน่
• สุดท้ายสำหรับคนเลือกทำ master project คือต้องสอบ comprehensive ให้ผ่าน ถ้าผ่านก็จบ รอรับปริญญาได้เลย แต่ถ้าไม่ผ่าน 2 รอบก็ bye bye โดน retire อย่างเดียว
• สำหรับคนทำ thesis ดีที่ไม่ต้องสอบ comprehensive แต่ต้องไปสาธิตต่อ public แทน ง่ะ…ยากกว่าเดิมปะเนี่ย

แต่ตอนดาวน์โหลด K-lite ต้องดูให้ดีนะ เพราะมันมีหลายเวอร์ชั่น (basic, standard, full, mega, corporate) แล้วส่วนมากคนจะโหลดแบบ Full หรือไม่ก็ Standard มา ซึ่งจะเล่นไฟล์ real ไม่ได้ ต้องเป็น Mega version เท่านั้นถึงจะ support real media นอกนั้น full กับ mega คุณสมบัติเหมือนกันทุกอย่างเลย ดาวน์โหลด mega ได้จากลิงค์นี้เลยครับ (หรือจะเปรียบเทียบคุณสมบัติแต่ละ version ก็คลิกที่นี่)